Eind 2012 schreef Tolken Select een wedstrijd uit om mensen aan te sporen hun ervaringen en annekdotes op te schrijven en te delen met collega’s. Met het online zetten van onze nieuwe website delen we graag nog enkele ervaringen met u.
Rapist
Er zijn zaken bij de rechtbank waar het publiek achter gewapend glas wordt gezet om de zitting te volgen. Bij bijvoorbeeld verlenging van detentie van vreemdelingen begrijp ik dat niet. Bij verdachte S wel.
‘De zaak S,’ roept de bode uit. ‘Meester Ik Weet Zijn Naam Niet Meer en de tolk.’
Ik ga achter Meester naar binnen. Ik ken mijn plaats, maar meer nog dan dat, het blijft intimiderend om een meervoudige strafkamer in te lopen. Drie rechters, een officier van justitie en een griffier die zien wat de regen met mijn haar heeft gedaan of mijn keuze voor deze blouse kunnen afkeuren.
‘Zij en de advocaat hebben het maar makkelijk,’ bedenk ik me. Ik vis een flesje water uit mijn tas terwijl achter mij de deuren op slot gaan. Op slot gaan?
Dat begrijp ik weer helemaal als S wordt binnengebracht.
Twee meter hoog en breed, een T-shirt dat zijn wasbord benadrukt en biceps met dezelfde omvang als mijn dijen.
Een bewaker gaat achter ons zitten.
De officier leest voor: ’S wordt ten laste gelegd dat hij op 4 december in café de Peuk aan de Peperstraat een bezoeker van dit etablissement met twaalf messteken om het leven heeft trachten te brengen.’ Vervolgens blijkt dat S het pand heeft verlaten door de deur, niet via de deur, maar DOOR de deur, er waren 52 hechtingen nodig om weer een samenhangend geheel van de man te maken en tijdens zijn vluchtpoging heeft hij een aantal ribben van een toegeschoten politieagent gebroken.
Ik ben zó blij met de bewaker achter ons.
‘Heeft u hier iets op te zeggen?’ vraagt de rechter.
‘No.’
Verholen verbazing achter de tafel.
‘Kunt u ons vertellen waarom u dit heeft gedaan?’
‘No.’
Er worden nu openlijk blikken gewisseld.
“Mag ik u vragen waarom niet?’
‘I don’t trust the translation.’
Deze aantijging tegen mijn beroepseer vertaal ik zonder met mijn ogen te knipperen.
De rechter legt uit dat ik niet bepaald van de straat ben geplukt, maar dat ik een speciale opleiding heb gevolgd voor dit werk. Dat enig vertrouwen op zijn plaats is.
Dank u, mevrouw de rechter.
Toch kost het nog behoorlijk wat overtuigingskracht om S iets te laten zeggen omtrent zijn beweegredenen voor twaalf messteken.
‘The guy was a rapist.’
En exit speciale opleiding of het vertrouwen in mij.
Overboord, water door een doucheputje.
Ik zie dat S zijn water al op heeft. Ik stoot hem zachtjes aan en houd vragend mijn flesje ophoog. Ja, hij wil nog wel wat. Door mijn benen andersom te kruisen, zit ik niet meer fractioneel van hem afgewend, maar kan ik nog beter tolken. De vragen van de rechtbank nog beter overbrengen. Beter dan de rechtbank zelf. Met meer intonatie, meer gebaren en tenslotte een kwart slag naar S toegedraaid:
‘U wilt niet meewerken aan een psychiatrisch onderzoek?’
‘U wilt NIET meewerken aan een psychiatrisch onderzoek?’ Het ‘wat verzachtende omstandigheden zou kunnen opleveren,’ probeer ik er non verbaal bij te zeggen.
‘No.’
‘Nee,’ tolk ik met tegenzin.
De rechtbank en de raadsman proberen van alles. Ik nog meer. Maar S blijft van graniet.
‘The guy was a rapist,’ is alles wat hij kwijt wil.
Na een uur sluit de rechter de zitting en zal over twee weken uitspraak doen.
S wordt afgevoerd, en ik doe mijn lege flesje terug in mijn tas.
‘Mevrouw de tolk,’ zegt de rechter plotseling. ‘U realiseert zich dat u een volgende keer naast een verkrachter kunt zitten?’
Zelden ben ik zo snel zo rood geworden.
Geschreven door: M.B.
In verband met de privacy van de schrijfster publiceren we voor dit blogbericht alleen de initialen.
Via twitter ontvingen we reeds reacties. Discussieert u ook mee?
Cursus waarin tolkhouding en integriteit uitgebreid aan bod komt: Tolkhouding in strafzaken (19PE)
